Alt kjem til å bli bra, stod det på eit skilt som plutseleg dukka opp på Nylandsflaten i fjor haust, på plenen framfor restane av Odda Smelteverk. Ingen viste kven som stod bak skiltet, men mange sette pris på det. Skiltet vart nytta som julekort, og mottoet dukka også opp som broderi og på t-skjorter. Mottoet var truleg også ei påminning til alle i Odda, ikkje minst «partane» i Unesco-saka og diskusjonane rundt smelteverkstomta, om at det vil gå bra til slutt.

Juling av Dagmar

Skiltet stod der i veke etter veke, og gledde forbipasserande og naboar, medan mørketida gjekk mot sitt mørkaste – ikkje heilt ulikt debattnivået rundt tomta som er ledig på tiande året.

Men ein dag låg skiltet på bakken. Eit ublidt møte med Dagmar, uveret som herja i Hardanger i romjula, vart for mykje for optimisten. Skiltet kom, sa sitt og vart blese rett ned.

Fredagsføniks

Men på fredag kom skiltet attende til staden sin, denne gongen i langt meir solid utgåve, med to betongfundament i bakken og med løyve frå Statens vegvesen.

Avdukinga stod ingen andre enn ordførar John Opdal for. Til oppmøtt presse frå både riksdekkande etermedia og lokale aviser, kunne ordføraren fortelje at siktemålet med skiltet framleis er å spreie glede og positivitet og ikkje minst von om ei god og samlande framtid for Odda.

Vanskeleg spørsmål

Dagens beste spørsmål stod Haugesunds avis sin journalist for:

– Vi må jo spørje: kor lenge skal skiltet stå?

Han fekk ikkje eit heilt klart svar. Vi får vel tygge litt på den, alle saman, men skiltet vil nok stå seg gjennom eit basketak og to til, vil vi tru.

Kven veit, kanskje vert skiltet i seg sjølv ein attraksjon?