I samband med 80-års jubileet til Skare kyrkje i fjor har elevane i sjuandeklasse ved Skare skule brukt ni kunst- og handverkstimar på å bli kjent med kyrkja.

Skulen vart på same tid tipsa om at det hang eit krusifiks i kyrkja, laga av Ståle Kyllingstad (1903-87). Han er rekna som ein av Noregs store kunstnarar, like stor som Wigeland, men langt frå like kjent.

Årsakene til dette er, i følgje professor i kunsthistorie ved Universitetet i Oslo, Øivind Storm Bjerke, at verka hans er spreidd over eit stort geografisk område, og at han ikkje har nokre offentlege tilgjengelege skulpturar i hovudstaden.

Då skulen skulle gje seg i kast med å studera kyrkja, både eksteriør- og interiør skulle under lupen, stod krusifikset naturleg nok i sentrum.

Krusifikset er laga i 1949, i polykromert tre. Det er ikkje spesielt stort, og heng over kordøra.

Korleis Kyllingstad fekk oppdraget med å laga eit krusifiks for skarekyrkja er vanskeleg å seie. Ikkje ein gong sonen, Røyne Kyllingstad (f. 1933) kan svara på dette, men han fortel at familien var busett i Busnes sommaren 1937. Busnes var ein tidlegare husmannsplass under garden Bu i Eidfjord. Her hadde kunstnaren Magnus Dagestad budd som nygift i 1888.

- Vi hadde sagt opp huset på Billingstad og var på veg til Hardanger då far min fekk jobben på Hadeland, seier Røyne.

Og dette er truleg årsaka til at familien vart verande berre ein sommar i Busnes.

Dei beste barndomsminna har Røyne frå Hardanger.

- Eg hugsar gamledoen som mangla tak og vegg og som hadde utsikt rett mot landevegen. Vi syntest det var stor stas, men mora vår likte det ikkje, minnest han.

Han fann også ei gamal sauebjølle på staden, som den dag i dag heng på veggen heime.

I dag er barndomshuset vekke. Kyllingstad vitja staden for fire-fem år sidan.

- Alt som var att då var ripsbuskane, seier han.

Ståle Kyllingstad hadde eit venskap til Amund Bu, som i si tid skipa Bu Museum, og den mykje eldre kunstnaren, Nils Bergslien.

Røyne Kyllingstad trur at tida i Hardanger kan vera årsaka til at faren fekk oppdraget med å laga krusifikset.

Men tilbake til Skare. Elevane sat i fjor haust på galleriet i kyrkja og teikna krusifikset, dei har fått kunnskap om Kyllingstad, og veit no at han var både bilethoggar, glaskunstnar og designer.

Men det beste med heile prosjektet er kanskje at elevane no ser kyrkja med nye auge. Små detaljar, som til dømes utsmykkinga på kyrkjeorgelet, eller fredsdua i koret, har ikkje elevane oppdaga før no.

- Alle detaljane vi ikkje har lagt merke til før, svarar Joar Walle på spørsmålet om kva som var kjekkast med prosjektet.

Det same seier Ingvild Vintertun Bleie, som sjølv kunne tenkja seg å bli kunstnar.

Om lag alle elevane i sjuandeklasse ved Skare skule er døypte i heimkyrkja, dei fleste vert nok konfirmerte her og.

Litt fram i tid skal ein heller ikkje sjå vekk i frå at nokre av elevane vert vigde i kyrkja, men det ville ikkje elevane høyra snakk om idag.